![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizoD8ByzNs1aeX4SG9woXCFKLDvpJPEIyavS8uX30en2ObODrej3VGIrG9OeZT091EPHcmJeXfTQemI1k5ssqmRctE-9QVYjdXk5g6wg57ZOvrW5YrGfUTYN8GgEBBsWd6PxTf8BoE4bx8/s400/DSC00318.jpg)
Een paar weken geleden kregen we een taart van vrienden uit Amsterdam. Het was een heerlijke taart met een soort boterkoekbodem, een smeuige vulling van amandel en vijgen. Het deed me een beetje denken aan een taart die ik eens had uitgeprobeerd, en dit leek me het perfecte moment om die nog eens te maken. Het zou een frangipane, een italiaanse taart, met pruimen zijn, en ik moet zeggen dat ik hem erg lekker vond, maar ook al meteen allerlei aanpassingen voor een volgende keer bedacht. Christiaan opperde om hem minder vet te maken, maar dat weet ik nog zo net niet, maar wat frisser zou wel lekker zijn. De volgende keer dus wat citroenrasp door het amandelmengsel. En hoe zou de taart smaken met rabarber...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten