Hapjesbuffet

Na het diner sloten nog meer gasten aan voor een uitbundig feest waarvoor ik de hapjes in buffetvorm mocht verzorgen. De Thais gemarineerde kippenvleugels zijn een favoriet van me die ik alweer een tijdje niet had gemaakt.

Verschillende vleeswaren zoals Serranoham, droge worst en Coppa di Parma.

Rolletjes van gegrilde aubergine gevuld met geitenkaas, munt en rode peper.

En een flink kaasplateau.

Plenty

 Ik probeer me tegenwoordig in te houden met het kopen van kookboeken; de boekenkast puilt al behoorlijk uit, dus ik moet een beetje kritisch blijven op mijn aankopen. Toch kon ik dit kookboek niet laten liggen en wilde ik ook zeker niet wachten tot het wat goedkoper zou worden. Ik las al in één van de kooktijdschriften die ik lees over dit boek en het leek een boek op mijn lijf geschreven. Alhoewel het strikt genomen geen vegetarisch kookboek is, de schrijver eet en bereid zelf gewoon vlees en vis, vind je in dit boek alleen maar recepten waarin geen vlees of vis voorkomt. Nu eet ik graag vegetarisch, onder andere omdat ik dol ben op groente en ik liever alleen vlees eet als dat ook echt van goede kwaliteit is en iets wezenlijks toevoegt. De schrijver van dit kookboek lijkt dat te begrijpen. Alles is licht en met heel veel smaak en grijpt vaak terug op het Meditterane, maar dan niet dat saaie eten wat wij Italiaans noemen, maar originele gerechten uit de gehele streek. De schrijver heeft verschillende restaurants en cateringbedrijven in Londen, als ik daar nou nog eens naar toe zou kunnen... Nu doe ik het maar met me vergapen aan zijn kookboek en zijn blog.

Meteen in de eerste week maakte ik al drie verschillende gerechten uit het boek. Maandag maakte ik de Chinese tofu met twee soorten peper. Een heerlijk gerecht, maar wel heel erg heet! Misschien de volgende keer toch een pepertje minder, hoewel de smaak wel heel goed in balans was.

 Woensdag maakte ik deze Maleisische Mee Goreng met eiernoedels, babypaksoi, tofu en meer lekkers. Het bleek de ideale bodem voor de hardloopwedstrijd die we 's avonds liepen.

 En gisteren maakte ik deze heerlijke linzensalade met gedroogde tomaatjes en gorgonzola.

Ik kan niet wachten nog meer recepten uit te gaan proberen! Ik kan er nog geen genoeg van krijgen.

Anke is jarig!

 Wij vieren vandaag dat mijn zusje jarig is! Ja, jammer genoeg was ze er niet bij, maar dat mag de intensiteit toch niet te veel drukken. Een driegangenmenu leek ons dus wel op z'n plaats met een familieklassieker als start. Een cocktail van Hollandse garnalen met mandarijntjes.

 Daarna een klassieker van de echtgenoot van Anke, de saumon à l'oseille. We hebben echt genoten!

 En tenslotte een Franse klassieker, clafoutis met kersen zoals beschreven door Julia Child.

 Vrijdag, -ik weet het, het is al weer even geleden-, maakte ik weer eens een gerecht uit het kookboek van James Oseland, het favoriete kookboek, geloof ik, van mijn zus en haar man. Het recept was, zoals altijd, een behoorlijke uitdaging. Ik heb al heel wat recepturen gezien, maar die van Oseland zijn echt uniek. Zijn kookboek beschrijft de originele keuken van Indonesië, Singapore en Maleisië. Hij ging erheen om de recepten zo precies mogelijk over te nemen wat een behoorlijk merkwaardig resultaat heeft. Een recept is gemiddeld 2 pagina's lang en heeft hele beschrijvingen van de verrichtingen en is ook heel streng over de temperatuur van het eten. Zo móet het gerecht afkoelen tot lauwwarm, alvorens gegeten te mogen worden. Bijzonder dat iemand daar zo strikt in blijft en weinig consessies wil doen aan de smaak en gewoontes van zijn publiek.
Voor deze aardappelrendang moest ik dus bij iedere handeling weer goed lezen wat nu precies de bedoeling was, maar het resultaat was dan ook wel heel erg lekker!

 Zondag was het eten in ieder geval heel wat eenvoudiger, en ook met heel wat minder ingrediënten, trouwens. Al dat regenachtige weer deed ons wel wat denken aan onze vakantie afgelopen jaar in de Alpen en Christiaan kwam op het idee om weer eens Tartiflette te maken, een heerlijk boers gerecht van aardappel, ui, room, spekjes en heel veel Reblochon, een kaas uit de Franse Alpen.

De Oostenrijkse keuken

Eindelijk weer eens wat aandacht voor een kookboek op m'n blog. In de bieb haalde ik dit boek over de Oostenrijkse keuken. Ik verlang alweer naar de bergen en na het maken van het knödelrecept kon ik niet wachten om nog meer Alpeneten te maken. Gisteren dus al zuurkool in deeg gemaakt en vandaag savooiekoolpakketjes. Heb nu al zin om binnenkort Kaiserschmarrn te maken!

Kookboek van de week

Het is intussen meer een kookboek van de maand geworden, maar ach, wat maakt het ook uit. Vandaag heb ik weer het grote boek over de kunst van het bakken van Jeffrey Alford en Naomi Duguid op schoot genomen. Morgen is het weer zondagkunst en moet ik dus weer iets bij de koffie fabriceren. Dit boek bracht weer uitkomst voor mijn creatieve beperktheid, het resultaat hou ik nog even voor me tot morgen!

'De kunst van het bakken' is een grote inspiratiebron over alles wat gebakken wordt in ovens en andere gestookte ruimtes. Van broden, broodjes en taarten tot koeken. Naast heel veel recepten van over de hele wereld nemen ze de lezer ook mee op hun zoektocht naar brood tijdens hun reizen. Zo beginnen ze in Amerika en Canada waar een lange traditie van taarten bakken bestaat en de inmiddels van tv bekende taartbakwedstrijden en -verkoop gehouden worden in de dorpen. Later beschrijven ze het indrukwekkende ritueel van het wekelijkse broodbakken in de dorpsoven in een klein Portugees dorp. Een foto laat zien hoe oude stevige vrouwen grote broden in een de houtgestookte dorpsoven schuiven. En bij het lezen en het zien van de foto waan ik me ook even tussen die vrouwen en droom dan even weg over een simpel boers bestaan ergens in de bergen waar geiten melken en broodbakken de belangrijkste taken zijn. Zucht.. ik ook altijd met mijn geromantiseerde beeld van het boerenleven, dit boek wakkert weer heel wat aan!

De vele verhalen en foto's geven een mooi beeld van hoe er in de wereld met brood wordt omgegaan en hoe het lang onderdeel was van dagelijkse rituelen. Jammer dat hiervan zoveel verloren lijkt te gaan bij ons, maar met dit boek lijkt er in ieder geval nog een mooi document van te bestaan, voor als we even geen tijd hebben te gaan om op vakantie te gaan naar oorden waar brood bakken nog op traditionele wijze gedaan wordt.

Al heel wat gele papiertjes steken uit dit kookboek bij recepten die ik graag eens zou willen uitproberen. Ik heb nog altijd een beetje angst voor het bakken van brood, ben bang dat het resultaat zal tegenvallen en dat ik niet op kan tegen die eeuwenoude tradities. Toch neem ik me elke keer wanneer ik dit boek doorblader en lees voor om het eens te proberen. Alhoewel ik dus naast wat koekjes en taartrecepten nog niet zoveel uit dit boek heb gemaakt, is het toch één van mijn favorieten doordat het zoveel informatie geeft, leuke verhalen bevat en prachtige foto's, zodat het echt de sensatie van al dat gebakken eten overbrengt. Het is eten zonder iets in je mond te steken, alhoewel ik nu wel weer honger krijg...

Kookboek van de week

Het kookboek van deze week is een klassieker die ik nog ken uit mijn ouderlijk huis waar mijn vader er vaak op zondag uit kookte. De recepten komen van het jarenlang gerenormeerde restaurant Kaatje bij de Sluis in Blokzijl. In 1984 werd dit boekje uitgegeven door de Nederlandsche Vereeniging van Artsen-Automobilisten, ik vermoed als relatiegeschenk, en bij mijn weten heeft het nooit een herdruk gehad. Ik droom van de gerechten uit dit boekje en kan me nog goed herinneren dat mijn vader vroeger vaak de 'Salade aux trois couleurs' maakte. De recepten zijn absoluut niet gedateerd en ik was dan ook blij dat ik na een jarenlange zoektocht door tweedehandsboeken eindelijk mijn eigen exemplaar wist te bemachtigen.

Naast deze vis en croute met Hollandse garnaaltjes en een champignonroomsaus en onderstaande kwartel met druiven (die ik allemaal met de hand heb ontveld!), maakten we nog veel meer gerechten uit dit boek, zoals de geweldige eendenborst met honingtijmsaus en maak ik nog vaak de paddestoelensoep volgens recept van 'Kaatje'.

Mijn passie voor Kaatje wordt gedeeld door Anke en Frans die van hun huwelijk een uitgelezen mogelijkheid maakten om de keuken van Kaatje aan een nader onderzoek te onderwerpen. Familie en getuigen werden uitgenodigd om hun huwelijk te vieren met een geweldig 10 gangendiner in het restaurant en een overnachting in het bijbehorende hotel waar we na de nodige wijn naar toe konden rollen.

Helaas hebben Anneke en Fons van Groeningen na jaren van geweldig en bekroond gastheerschap en ondernemerschap hun restaurant verkocht en hebben nieuwe eigenaren naar eigen smaak een restaurant voortgezet onder dezelfde naam. Nostalgisch ingesteld als ik kan zijn, hoeft zo'n verbouwing van mij niet zo, en hou ik liefst alles bij het oude, maar ja dat kan natuurlijk niet altijd... Je kunt het mensen ook niet kwalijk nemen wanneer ze eens met pensioen gaan. Gelukkig hebben we het kookboek nog en de herinneringen aan die ene avond die voor mij de basis zijn geweest voor waar eetplezier!

Kookboek van de week

Le Cordon Bleu is een wereldberoemde koksopleiding ooit begonnen in Parijs en nu al in 20 landen te vinden. Deze reeks boekjes met ieder een eigen onderwerp werden 10 jaar geleden in Nederland uitgebracht door Könemann. Nog voor dat de hele serie compleet in het Nederlands was uitgebracht, ging de uitgeverij echter al failliet. De reeks raakte versnipperd en de boekjes moest ik bij elkaar sprokkelen in allerlei boekendiscounters en in de tweedehands-afdelingen van De Slegte. Stad en land zocht ik er voor af met als resultaat dat ik uiteindelijk de 20 in het Nederlands uitgebrachte boekjes compleet kreeg.

Salade Niçoise

Nu zijn de boekjes een echt standaardwerk in mijn boekenkast geworden. Het zijn echt professionele, beproefde recepten die niet altijd eenvoudig zijn, maar daarmee juist wel mijn kookambitie in de loop der jaren heeft aangewakkerd. De reden dat ik tijdens vergaderingen altijd muffins maak voor de ontvangst komt door het boekje dat helemaal over deze heerlijke brood/cakeachtige baksels gaat. Wanneer ik een saus wil maken, of dat nou een echte chocoladesaus of een frisse tomatensalsa is, zoek ik in ‘Sauzen’ en weet ik zeker dat het resultaat naar mijn zin zal zijn.

Preiroomsoep gegratineerd met sinaasappelroom

Naast ‘Muffins’ zijn denk ik ‘Winter’ en ‘Zomer’ mijn favorieten. Sowieso vind ik het leuk recepten voor een bepaald seizoen bij elkaar te hebben, maar de recepten zijn zo lekker. Ik durf ook echt niet te zeggen hoeveel recepten ik al heb gemaakt uit deze reeks.

Gazpacho; Spaanse koude soep

Ik ben trouwens niet de enige die groot fan is van de reeks van Cordon Bleu. Ook Anke en Frans, die me 10 jaar geleden mijn eerste boekje gaven, koken al jaren vol overgave uit de boeken.
Naast de foto’s in dit bericht heb ik nog meer recepten uit de reeks gemaakt, bijvoorbeeld de lamsstoof met tomatensaus van vorige week, de bananencake en wortelcake bij het ontbijt, de Normandische kip en natuurlijk de appelmuffins.

Baskische tonijn

Appeltaart

Kookboek van de week

Een nieuw en hopelijk wekelijks terugkomende categorie is het kookboek van de week. Ik zal elke week één van mijn favoriete kookboeken uit de kast trekken om er iets over te vertellen. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit en daarbij koop ik nog regelmatig nieuwe boeken. Ik heb een behoorlijke verslaving ontwikkeld voor kookboeken!

Het boek van deze week is 'De Marokkaanse keuken' van Ghillie Basan. Ik zelf heb de vertaling in het Nederlands, maar die ziet er verder precies hetzelfde uit als bovenstaande foto. Het boek heeft prachtige foto's bij de gerechten wat voor mij eigenlijk het eerste pluspunt is bij het uitzoeken van een kookboek. Het leukste vind ik namelijk het eindeloos bladeren in boeken, dat doe ik waarschijnlijk nog wel meer dan de recepten maken.

De ondertitel van het boek is 'hedendaagse kookkunst gebaseerd op oude tradities' en dat is ook precies wat je terugziet in het boek. Tijdens onze reis in Marokko aten we vaak in eenvoudige eettentjes waar de traditionele eenvoudige keuken bereid werd. Boerse tajines van rund, kip of lam, kefta's (gekruid gehakt, vaak gegrild) en gegrilde vis kwamen we geregeld tegen en in dit kookboek zijn ze ook weer terug te vinden. Daarnaast staan echter ook de moderne Marokkaanse gerechten zoals ze in de steden geserveerd worden waarbij een Westerse invloed vaak te ontdekken is. Het zijn wat verfijndere gerechten die echter nooit een authentieke smaak ontberen.
Al de recepten zijn even goed te maken. Soms kun je met uitheemse kookboeken nog wel eens tegen moeilijk te krijgen ingrediënten, lange bereidingstijden of ingewikkelde technieken aanlopen, maar de recepten in dit boek zijn voor een geïnteresseerde hobbykok een leuke, maar nooit te moeilijke, uitdaging.
Ik heb intussen al meerdere gerechten uit dit boek gemaakt, sommige misschien bij sommige lezers wel bekend. Zo maakte ik al de salade met geroosterde rode paprika's met feta, kappertjes en citroen op mijn verjaardag, heb ik al tientallen keren de viskoekjes met zoete komkommersalade met kaneel als hapje geserveerd, kan ik geen genoeg krijgen van de kikkererwten-linzensoep, schreef ik al eerder over de kefta van het busstation en de couscous met zeven groenten op deze blog en maak ik ieder barbecueseizoen compleet met minstens één keer de gekruide sardientjes. Ook voor onderstaande kippenvleugels met gegrilde bloedsinaasappel maak ik met liefde de barbecue aan in de kou wanneer de bloedsinaasappels eindelijk verkrijgbaar zijn.

Naast de vele recepten die ik al eens gemaakt heb en ook zeker zal blijven maken, zijn er nog veel die ik graag eens wil uitproberen. De hasjballetjes wekken nog altijd mijn nieuwsgierigheid, maar ook de variant op de kippenpastei met kaneel en suiker, de b'stilla, wil ik graag eens proberen. Vanavond staat ook een gerecht uit 'de Marokkaanse keuken' op het menu. Daarover later meer!