Feestelijk buffet

Zo, nog wat mooie plaatjes van een buffet dat ik vorige maand 

maakte voor een heel geslaagde feestavond!

Zomers hapjesbuffet

Even mijn laatste feestje voor de zomer. Zaterdag mocht ik nog één keer een buffet verzorgen voor een gezellig en zonnig verjaardagsfeestje. Topstuk was de grote plank met charcuterie en kaas vol met heerlijk fruit. Maar ook de verschillende dips voor brood pasten helemaal bij het mooie weer. Vooral de labneh vind ik zelf moeilijk om vanaf te blijven.

 

   

Zomers buffet

 

 
Terwijl het buiten stralend weer was, stond ik in de keuken om voor al onze gasten uitgebreid te koken afgelopen weekenden.

Dit weekend was het in de vorm van een buffet dat ontzettend in de smaak viel.

 

Herfstbuffet

Dat vind ik nou leuk, dat mensen na tien jaar weer hun verjaardag komen vieren bij ons in Hilvaria Studio's. Terwijl ik toen nog lang niet de ervaring in de keuken had, die ik nu heb, werd ik toen ook al gevraagd om voor de gasten, een stuk of zeventig, te koken. Het werd een bijzonder buffet met een Midden-Oosters, Noord-Afrikaans tintje, nog best wel een beetje gewaagd destijds, want dat was nog ver voor Ottolengi een revolutie in de Nederlandse keuken veroorzaakte. Het was in de smaak gevallen destijds, dus ook deze keer mocht ik voor het eten zorgen.

Dit keer was het enerzijds wat traditioneler, met een aantal hoofdgerechten en voor- of bijgerechten, maar tegelijkertijd droeg het wel weer onmiskenbaar mijn eigen signatuur.

Het werd een herfstthema met veel paddestoelen, wild, pompoen en noten.
Na eerst rond te zijn gegaan met een mosterdpaddestoelensoepje, konden mensen terecht bij het buffet.

 Zelf ben ik een groot fan van salades met veel verse groenten en kruiden en met een rijke smaak. Ik maakte een najaarsvariant van tabouleh met granaatappelpitjes, venkel, bloemkool, walnoten en nog veel meer die niet alleen een grote variatie aan smaak van bitter, zoet en zuur gaf, maar ook van textuur.

Een salade van flespompoen met geitenkaas, notendressing en zachte geitenkaas werd ik rap tempo op de borden geschept.

En de salade van wit- en roodlof met rode biet, roquefort, vijgen en hazelnoten met zijn bittere, zoute, zoete en aardse smaken heeft er geloof ik weer een paar fans bij na deze avond.

De warme gerechten waren traditioneel verdeeld in vegetarisch, vlees en vis. Voor vegetariërs (en alle andere liefhebbers) was er polenta met paddestoelen. Nu was ik in het verleden niet zo'n voorstander van het eten van polenta, en heb ik het zelfs eens met veevoer vergeleken, maar nu heb ik een receptuur met verslavend resultaat.

Het was een geslaagd vegetarisch gerecht met lekkere vlezige paddestoelen, maar tevens een goede combinatie met de hertenstoofschotel met jeneverbes en laurier.

Verjaardagsfeestje

Afgelopen zondag was wat anders dan anders. Normaliter is deze dag enkel voorbehouden aan kunstliefhebbers, wandelaars en mensen die gewoon graag mijn taart komen eten bij de open haard. Dit keer liep er echter door de middag een feestje met zo'n tachtig gasten. Het was dan ook een speciale gelegenheid, want de curator van onze kunststichting  werd 65 en wilde dit graag bij ons vieren op zondag. Vanaf een uur of drie begonnen de gasten binnen te druppelen en konden ze een stuk taart kiezen uit mijn versgebakken assortiment. Naast de welbekende brownie met stukjes witte chocola hadden we appelkruimeltaart en pruimenfrangipane in de aanbieding. Het ging tot de laatste kruimel op en ook de taart die ik gedurende de dag voor de gasten van het zondagcafé had gebakken waren om vier uur al helemaal verorberd.

Al snel was het dus zaak om de tafel te voorzien van wat hartigs voor bij een glaasje wijn. Naast mijn huisgebakken notenmix met rozemarijn en gember had ik olijven met tijm, venkel en ingelegde citroen.

Om half 6 toen het zondagcafé gesloten was gingen we eerst rond met een kop kikkerererwtenlinzensoep om vervolgens een buffet in te richten waar mensen zelf hun bordje konden vullen.

Een plateau met verschillende biologische vleeswaren en een mooie kaasplank.

Natuurlijk hartige taarten met deze keer spinazie en geitenkaas en doperwten met artisjok en munt.

De couscoussalade met groene kruiden, noten, abrikozen en granaatappels was 

bijzonder goed gelukt, al zeg ik het zelf.

Een pastasalade met dragonpesto en gegrilde courgette en aubergine.

En tenslotte nog wat gehaktballetjes met komijn gekruid in een tomatensaus.

Mijn vaders verjaardag

Mijn laatste post is alweer meer dan een maand geleden geweest! De radiostilte lag niet aan het gebrek aan kook- en eetmomenten, integendeel, maar de vakantieperiode was aangebroken en mijn laptop ligt dan vaak werkeloos in een hoekje, terwijl de foto's zich opstapelen. Uiteraard zijn we op vakantie geweest waarover ongetwijfeld nog een post zal volgen, maar voor het zover was, vierden we de verjaardag van mijn vader. Het was een stralende dag en omdat ik geen werk had, kon ik me de dagen tevoren fijn uitleven in de keuken. Vol trots presenteerde ik mijn Oostenrijk-geïnspireerde maanzaadtaart. Deze taart aten we een jaar geleden in een alm in het Stubaital en probeer ik sindsdien na te maken. Deze versie kwam alweer een stuk dichter in de buurt dan de taart die ik voor mijn eigen verjaardag maakte.

Als avondmaaltijd maakte ik een bouillabaisse. Dat was voor mij de eerste keer en gewapend met diverse recepten maakte ik een eigen, zo traditiegetrouw mogelijke, interpretatie inclusief rouille (vond ik zelf een groot succes!) en croutons.

Verder nog wat quiches, het bekende werk, en salades. 2 nieuwe salades prijkten op de tafel, namelijk bovenstaande met sinaasappel, venkel en dragon die ik vond in de Delicious. en een watermeloensalade met basilicum en feta die ik uit het kookboek Plenty haalde. De salade met rode rijst en quinoa is ook van Ottolenghi en maakte ik al enkele keren eerder.

Alsof het nog niet genoeg zou zijn, hadden we ook nog bavarois als nagerecht, een idee van mijn vader, die er zelf 2 had gemaakt. Voor hem is dat gesneden koek. Zolang als ik me herinner kwam er regelmatig een zelfgemaakte pudding op zondag op tafel. Gek genoeg had ik me zelf nog niet eerder gewaagd aan het maken van bavarois. Lag het aan het gebrek aan een puddingvorm, mijn milde afkeer van gelatine (zo drillerig en glibberig) of het ontbreken van een aansprekend recept? De meeste van deze obstakels werd vorig jaar echter weggenomen toen ik van mijn schoonvader de puddingvormen en kookboeken van mijn overleden schoonmoeder heb gekregen. Haar frambozenbavarois was legendarisch, kan ik me herinneren. Zoekend door haar boeken vond ik een hele vieze pagina vol vlekken met een recept voor frambozenbavarois. Het kon niet missen, leek me, dat dít het recept moest zijn dat zij altijd gebruikte! En ja, de smaak was volgens Christiaan zeker die hij kende van zijn moeders bavarois. Een beetje oefening heb ik nog wel nodig, geloof ik, en misschien toch nét iets minder gelatine de volgende keer...
De koffiebavarois maakte ik naar een recept van Holtkamp en die was verrassend eenvoudig om te maken!