Wij zijn getrouwd!

In je wittebroodsweken hoef je niet trouw te bloggen, toch? Sorry, ik had natuurlijk veel eerder wat moeten berichten over onze trouwdag, maar bij deze dan maar. Na de kus die ons huwelijk bezegelde, werden we buiten in een met honderden geblazen bellen gevulde lucht gefeliciteerd. Het weer was heerlijk en na getoast te hebben met alle aanwezigen hebben we heerlijk geluncht in het Kookhuys, tegenover het gemeentehuis op het Vrijthof in Hilvarenbeek.

De amuse: een tartaar van forel met kwarteleitje. Mijn schoonvader liet zich al even gaan met de opmerking; "dat schiet natuurlijk niet op".

Maar kon gerust zijn, er kwam nog genoeg.

Als voorgerecht: jellie van watermeloen met salade van grijze garnalen, en (niet op de foto) bisquit van olijven en ansjovis en geroosterde tonijn.

Tussengerecht: sliptongfilet met farce van langoustines met een mousseline van kreeft en in tempura gefrituurde zeekraal.

Het hoofdgerecht: Supermalse tournedos van lamshaas met antiboise van artisjok en tomaat en jus van dragon.

En als nagerecht een bombe van bramen met huisgemaakt nutella-ijs (alleen maar topingrediënten!).

Een geweldig menu, en een heerlijke middag met heel veel mooie speeches.

's Avonds uiteraard een groot feest. Het liefst was ik op de dansvloer, zoals hier, met mijn neef Roelf.

Dagje Limburg

Na onze vakantie, die enigszins verregend was, genoten we nog een dagje van een wandeling door de Limburgse heuvels.

Maar eerst een stuk vlaai!

En er was taart in de Alpen

Vanuit Chamonix stegen we 1300 meter naar een hut waarvan de waard patissier was. Wat een geluk! Het was moeilijk kiezen, dus verschillende immense stukken taart kwamen voor ons neus. Jaja, we waren heel tevreden met onze wandeltocht naar deze hut. Toch waren we nog wel wat meer onder de indruk van de groep berghardlopers die naar boven renden. Waarschijnlijk waren ze in training voor de wedstrijd rond de Mont Blanc. Zeer indrukwekkend die conditie en techniek! Jammer dat je tijdens zo'n training vast geen taart mag eten.

Het is goed eten in de Alpen

Elke dag van onze vakantie stond een wandeling op het programma. De omgeving van Vallorcine, onze uitvalsbasis, was goed voorzien van wandelpaden en berghutten. Iedere dag hoorde een goed verzorgde lunch dus bij het pakket. Niet verkeerd aangezien het weer lunchen in het veld niet echt aantrekkelijk maakte. Dus zo namen wij iedere dag ook bij de lunch de nodige calorieën tot ons in de vorm van dit leuke pannetje met ei en spek. Of een warm groentensoepje.

Een lekker 'boeren'bordje.

En ook in de berghutten aten we heftige kaasovenschotels in de vorm van tartiflette.

Oeps, sorry, deze spaghetti carbonara aten we niet in een berghut, maar bestelde Christiaan op de camping. Hij was erg onder de indruk van het verse eitje dat hij zelf door de pasta mocht mengen.

Na die spaghetti was er zelfs nog een beetje plek (of eigenlijk niet echt, maar soms moet je gewoon een beetje je best doen) voor de verschillende nagerechten van het campingrestaurant.

Het kaasplankje tenslotte hoorde bij het lunchmenu bij een drukbezocht lokaal restaurantje in de buurt van Annecy.

Vakantie!!

Het lijkt al weer lang geleden (en echt kort geleden was het ook weer niet) dat we een weekje op vakantie gingen. De Franse Alpen stonden op het programma. Na de avond tevoren nog een hardloopwedstrijd gelopen te hebben, vertrokken we 's ochtends in alle vroegte. De route liep door het druilerige Duitsland, niet echt iets om in vakantiestemming te raken. Maar goed, de picknicklunch maakte wel wat goed! Heerlijk picknickbrood gevuld met gegrilde groenten, geitenkaas en zelfgemaakte pesto.

Verder nog wat vers fruit, pastasalade met dragonpesto en gerookte kip en limonade.

De volgende dag kwamen Anke en Frans aan op de camping en staken we de barbecue aan voor deze geweldige cote de boeuf van de lokale slager. Wat is dat toch met die Franse dorpsslagers dat ze zo'n fantastisch mooi vlees hebben! De heerlijkste stukken vlees, verschillende soorten worstjes en gedroogde worsten... Mmmmm

Helaas werd het weer in de loop van de week minder ('s ochtends lag er verse sneeuw op de toppen en overdag zag je soms geen hand voor ogen door alle mist. O ja, en 's nachts was het kleumen in de tent bij 4 graden), maar gelukkig bracht het restaurantje op de camping uitkomst. Een gezellig plekje, een beetje als een berghut waar het warm en droog was. Waar de flessen wijn goedkoop en lekker waren en het eten verwarmend en vullend. Mijn favoriet was de reblochonade, een ovenschotel met reblochon (alpenkaas), spekjes, room en nog meer kaas.

's Ochtends gingen we zelfs na zo'n maaltijd nog verder met eten met een goed ontbijt met verse koffie, yoghurt en muesli (die had ik natuurlijk meegenomen), fruit, stokbrood en croissantjes die we elke ochtend meekregen in een schattig mandje. Ja, wie zegt dat kamperen niet een zekere luxe kan hebben?

Mijn moeder's verjaardag

Het is al weer even geleden, meer dan een maand zelfs, dat mijn moeder haar vierenzestigste verjaardag vierde in haar tuin. Ik mocht me uitleven op het verzorgen van het eten, vooral een barbecue en heb me behoorlijk uitgesloofd. Als leuk ontvangsthapje maakte ik deze summerrolls; rijstpapierrolletjes gevuld met knapperige groenten en een pittige dip.

Mijn vader zorgde voor het bier en aangezien de koelkast niet groot genoeg was, bedacht hij deze inventieve bierkoeler gemaakt van een bak en de vijverpomp.

Als begeleider van alles van de barbecue was er een buffet met salades.

Een groene salade met croutons en vinaigrette.

Knapperige groenten met een pittige pindadressing en koriander.

Couscoussalade met kruiden, granaatappelpitjes en abrikoos.

En aardappelsalade met kappertjes en dille.

De barbecue ging van start met deze in chermoula gemarineerde pangafilet in wijnblad met een zoetzure peperdip.

Gevolgd door nog een Marokkaans gerecht: de altijd succesvolle sardientjes.

Lamskoteletjes met knoflook, citroen en tijm.

Helaas niet meer op de foto staan de merguezworstjes en Thaise kippenvleugeltjes. Het was intussen al behoorlijk donker en het regende dat het goot, dus mijn aandacht was even niet meer zo bij het fotograferen.

Mijn ouders zetten nog een heerlijke kaasplank op tafel, meegenomen van vakantie en bij de koffie nog grapefruit-meringuetaart en mijn moeders beroemde notentaart.

Ik geloof dat niemand toen nog honger had...

Oud nieuws

Sorry, ik blog maar matig momenteel. Er is ook niet zo heel veel te melden eigenlijk. We eten wel, maar het is bijna iedere dag iets van de barbecue met wat tomaten erbij. Heel erg lekker, maar niet iets om iedere dag aandacht aan te besteden. Verder ben ik denk ik een beetje lui geweest, want deze foto's zijn al weer een week oud. Vorige week maakte ik mijn voorlopig laatste dineetje van de zomer met als voorgerecht een stapelaartje van gegrilde groenten met geitenkaas en als hoofdgerecht lamskoteletjes met kaneel en gekarameliseerde lenteui.

De zondagen gaat de taart nog steeds behoorlijk rap. Deze cheesecake blijft ook een echte zomerfavoriet.