798

Op mijn laatste dag in Beijing bezocht ik, net als vorig jaar, het kunstcentrum van de stad, 798, gelegen in een in onbruik geraakt fabrieksterrein. Kunstenaars, ateliers, galeries en musea met hedendaagse kunst hebben hun intrek genomen in de industriële panden en de sfeer is er heel erg goed.

Het weer was heerlijk, terwijl in Nederland koud druilerig weer op me wachtte. Ik besloot dan ook na wat rondgekeken te hebben me op één van de vele terrasjes te installeren met m'n boek.

De barretjes en restaurants zijn internationaal en modern, alhoewel ik dat niet altijd toejuich. Deze groenetheesmoothie was niet echt lekker.

De corona die ik op een dakterras tussen de bomen dronk was wel lekker, maar ja dat is niet zo'n verrassing.

Pekingeend

Een verblijf in Beijing is niet compleet zonder Pekjingeend. Deze keer weer zorgvuldig aan tafel gesneden. Ik ben ook altijd heel blij dat ze niet over mijn eten ademen!

Ook de eendenlever was heerlijk en voor Frans weer kermiseten: pompoencakejes

Chinese kookworkshop: Aan het werk

In haar huis, midden in een hutong, begon onze lerares met het uitleggen van de gerechten. Ze liet zien hoe je gemakkelijk gember schilt met de achterkant van je mes, en ik moet zeggen dat het inderdaad een goed methode is die ik nu zelf ook toepas.

Aan een grote tafel moesten we onze tofu, gember en knoflook snijden met zo'n groot hakmes. Voor de meesten toch nog wel wat onwennig volgens mij.

Voor een klassiek gerecht, Gan bian si ji dou (roergebakken groene bonen) had je onderstaand zakje met ingemaakte groenten nodig. Ik dacht dat het handig zou zijn een foto te maken zodat ik het in Nederland ook kon vinden, maar intussen thuis ben ik er al achtergekomen dat dit hier niet te krijgen is. Das nou jammer...

In de keuken stonden de woks al klaar voor ons vegetarische koken. Het leuke van de Chinese vegetarische keuken is dat die helemaal niet vegetarisch is. Vegetarisch betekent meer zoiets als: bevat vooral groenten of tofu. In elk gerecht dat we maakten ging altijd wel een lepel varkensgehakt! De vegetariër in ons gezelschap was hiervan niet echt op de hoogte en in de loop van de workshop begon ze steeds iets meer beteurerd te kijken door het langzaam doordringende besef dat ze in haar verblijf in China (ze woont en werkt er!) waarschijnlijk elke dag vlees heeft gegeten.

Na het bonengerecht kregen we de keuze uit twee tofugerechten om te maken. Ik maakte deze Jia chang doufu terwijl Frans de Wu xiang doufu maakte (tofu met vijfkruidenpoeder) te zien op de foto onderaan.

Chinese kookworkshop; de inkoop

Dinsdag stond er een kookworkshop op het programma. Frans en ik moesten al vroeg uit de veren om ons met een taxi door het helse verkeer te laten rijden naar de locatie. Na een uur in de taxi waren we gelukkig op tijd, om 8.45 uur, om te starten met het eerste onderdeel van de les: Inkoop. Met nog 4 Amerikanen en onze Chinese lerares gingen we naar een kleine markt waar Chinezen en wij, rare witte mensen, elkaar afwisselend met grote nieuwsgierigheid bekeken. De overdekte markt was klein, maar had wel veel meer te bieden dan wij gewend zouden zijn. Een bakker, tofumaker, groentenkramen, huishoudelijke artikelen, kruidenier, viskraam en slagers naar diverse produkten waren hier allemaal samengebracht.

We kregen uitleg over het kopen van de juiste pepersoort, en verschillende soorten tofu en kochten tegelijkertijd ingrediënten voor de workshop.

Uit eten met Amanda

Maandag ging ik met Anke op pad en aten we onder andere bovenstaande Sechuan worst.

's Avonds aten we met Amanda, de Chinese vriendin van Anke en Frans. De groenten waren erg lekker, maar het geroosterde lamsvlees was een echt feest!

Anke bestelde verder nog deze enorme schaal met zoete cake. Alhoewel onze verwachtingen laag waren, was het eigenlijk heel erg lekker. Mijn favoriet had een vulling van rode bonen en Chinese dadels. Moet toch eens op zoek naar een recept voor zoiets, want dat zou ik best zelf willen maken.

Jiankou Great Wall en een forellenkwekerij

De Muur was hier (bij Jiankou) ontzettend mooi, en het weer kon niet beter met heldere lucht en overal bloeiende bomen. De muur zelf was niet overal even makkelijk te bewandelen. Sterker nog, het verloop was steil en op veel plekken was het een grote ruïne.
Een vroeg, maar vooral uitgebreid, diner was dan ook wel op z'n plaats na zo'n prestatie.
Op de weg terug naar de stad kwamen we langs een forellenkwekerij waar we stopten voor het eten.

Het is elke keer weer leuk om je servies uit te pakken voor je gaat eten. Nee, het is niet nieuw, en wellicht ook wel niet schoon, maar mooi ingepakt is het in ieder geval wel.

Bij Chinees eten past misschien Chinese thee, maar beter nog Chinees bier. Dit bier is een fantastische dorstlesser, geserveerd in flessen van meer dan een halve liter, maar met maar zo'n 4% alcohol.

De afwas ophalen gaat in China heel wat anders dan bij ons. Wordt bij ons het gebruikte servies en bestek netjes opgehaald door een serveerster of ober die alles rustig en kundig op de handen draagt, in China wordt alles in bakken gepleurd die staan opgesteld en soms worden ze dan opgehaalde met een grote kar, zoals hieronder.

Wij kregen echter eerst nog eten, voordat alles werd weggehaald. Deze salade met met groene kruiden, geen flauw idee wat het was, maar wel lekker.

De forel die je hierboven nog in leven zag, lag 10 minuten later als sashimi bij ons op tafel. Lekker!

De andere vis ging geweldig gekruid op de barbecue.

Uiteraard kwam er nog veel meer op tafel, zoals gegrilde zoete aardappel, plat brood en vleesspiesjes van de barbecue, maar helaas heb ik hiervan geen foto's.

Naar het platteland

Zondag was het dan eindelijk zo ver dat we de stad zouden verlaten. Voor we de auto gingen ophalen aten we uiteraard eerst een ontbijt op de straat voor het appartement. Anke en Frans waren gelukkig, want het was hun favoriete verkoper met hun favoriete broodjes!

Na een paar uurtjes rijden hadden we de stad ver achter ons gelaten en bevonden we ons op het platteland tussen de bergen. De dorpjes zijn klein en eenvoudig, en zo te zien is mais een van de belangrijkste voedingsmiddelen, want overal waren grote stapels te vinden.

We aten een uiterst eenvoudige lunch met komkommer, tomaten met suiker, een soort van brood en een prutje met aardappel.