Vervolg bonbons uit Gent

De bonbons uit Gent zijn inmiddels allemaal op en waren werkelijk heerlijk! Hierbij het adres, mocht iemand nog eens in Gent komen, dan kun je ze zelf eens proeven (vergeet niet er meteen wat voor mij mee te nemen!)

Yuzu By Nicolas Vanaise & C

Walpoortstraat 11a

Bruschetta

Gisteren waren de bakkers weer eens op bezoek. De vereniging heeft regelmatig vergaderingen bij ons, en je kunt je voorstellen dat dat altijd spannend is voor mij. De eerste keer moest ik genoegen nemen met het geduw van vingers in mijn baksels, ik neem aan om versheid en veerkrachtigheid te testen. Verder commentaar werd er niet gegeven en eten werd er al helemaal niet gedaan. Je begrijpt dat dat me niet echt hoopvol stemde, maar de tweede keer deed ik gewoon weer een poging ze van mijn kunnen te overtuigen. Die keer had ik meer succes. Ze waren met een stuk of 50 en ik zag het niet zitten 1 soort baksel te maken met als risico dat als het mis gaat, er echt niks meer te redden was. Een heel assortiment aan cakes en muffins was het resultaat en tot mijn vreugde kwam alles door mijn eigen keuring. Groter was de vreugde nog toen na de koffiepauze alles was opgegeten! Sindsdien heb ik, geloof ik, de bakkers voor me kunnen winnen en krijg ik complimenten over mijn eten wat ik een grote eer vind. Gisteren sloten ze de vergadering af met een lichte maaltijd. Bij eerdere bijeenkomsten had ik, na soep en quiche, sandwiches gemaakt, maar mijn inspiratie was een beetje op. Christiaan kwam met het idee om bruschetta's te maken. Een goed idee waar ik me enthousiast op heb gestort. Achtereenvolgens zie je op de foto's bruschetta's belegd met pompoen en rucola-hazelnootpesto; paddestoelen met knoflook en peterselie; Serranoham, gorgonzola en peer; gegrilde groenten met basilicum; avocado en gerookte zalm en verstopt achterin ligt nog de bruschetta met ricotta, tijm en halfgedroogde kerstomaat.

Het diner

Het diner begonnen we met een b'stilla van eend met kaneel-rode wijn saus. Een b'stilla is van oorsprong een Marokkaans feestgerecht van dun deeg dat als een soort taart een vulling van gevogelte en andere ingrediënten bevat en vervolgens rijkelijk wordt bestrooid met kaneel en poedersuiker. Een zoet en hartig gerecht tegelijkertijd dus. De variatie die ik maakte kwam van Michel Roux van het beroemde restaurant Le Gavroche in Londen. De vulling bestaat uit het vlees van een geconfijte eendenbout en de b'stilla wordt na gefrituurd te zijn geserveerd met een saus van ingekookte gezoete rode wijn met kaneel. Een heel bijzonder gerecht, maar een crime om een wijn bij uit te zoeken, als iemand nog een goed idee heeft voor een volgende keer, dan hou ik me aanbevolen en nodig ik je graag meteen uit om de combinatie uit te proberen.
Na de bietensoep met mascarpone en munt en de kwartels met pompoen-kastanjepuree en eekhoorntjesbrood stond de trifle van kweeperen nog op het menu. De geurige kweeperen waren heel lekker geworden, maar ik geloof dat ik toch niet zo heel erg hou van die gelatinedesserts hou, de volgende keer dus maar een variatie erop maken.

Zondagse voorbereidingen

Op zondag kregen we bezoek en natuurlijk had ik me weer van alles in mijn hoofd gehaald waardoor ik de hele dag in de keuken kon doorbrengen. Aangezien het zondagcafé ook gewoon doorging begon mijn dag met het maken van de dadeltaartjes met walnoten en sinaasappel hierboven voor een verjaardag.
De rest van de dag was dus vooral gevuld met mijn voorbereidingen. Knoflook moest worden gepoft in de oven, met fillodeeg maakte ik envelopjes met eendenbout voor het voorgerecht (gelukkig ging dat deze keer in 1 keer goed; soms wil het deeg niet helemaal en breekt het, wanneer het te droog is, of plakt het overal aan vast en trek je het helemaal kapot wanneer het te nat of te warm is) en kweeperen werden gepocheerd in suikersiroop met kaneel, kruidnagel, vanille en steranijs. En dan nog 10 van dat soort klusjes, maar ik sloeg me er weer dapper doorheen!

Culinair Gent

Afgelopen weekend zijn we op bezoek geweest bij vrienden in Gent. Nu was ik nooit echt verbaasd wanneer iemand Nederland inruilde voor al het lekkers dat België te bieden heeft, maar ik ben wel weer aangenaam verrast door alles wat ik op en rond mijn bord vond. Uiteraard vergat ik de helft van de tijd foto's te maken, anders had je hier vast foto's gezien van de heerlijke oesters die we aten, de palmharten met tomaat-saffraansaus of de garnalen. Maar helaas, je moet je er maar een voorstelling van maken, daarbij moet ik eigenlijk helemaal niet laten zien wat mijn culinaire concurrenten ervan bakken, straks moet ik er nog een apart label voor maken. Maar laat ik toch even bij het ontbijt stil staan; de belangrijkste maaltijd zeggen ze altijd. ik vind niks zo fijn als na een avond heerlijk eten s'ochtends gewoon door te gaan met eten. In Gent waren we aan het goede adres hiervoor met bakkers die weten wat bakken is. Het roggebrood was zalig en alle zoete broodjes waren precies zoals ik ze zo graag ook hier zou zien. Helaas moet ik ze dan meestal zelf bakken, want de gemiddelde Nederlander lijkt de voorkeur te geven aan mierzoete, kleffe produkten te geven.
Na het ontbijt werden we nog meegenomen naar een geweldige chocolatier die chocola vermomd als kunstwerken verkocht, gevuld met bijzondere combinaties van groene thee, kardemom, peer, bier en nog veel meer wat ik helaas alweer ben vergeten. Snel terug dus naar dit paradijs op aarde!

soepie?

Een nieuwe dag, een nieuwe vergadering, een nieuwe soep. Vandaag stond aardappelsoep met gerookte paling op het menu voor de lunch. Onder de paling verstopt zie je nog wat van de bosui en uitgebakken spekjes. Een lekkere soep voor herfstig weer!

Bulghursalade met druiven, sumac en rundvlees

Voor zowel Christiaan als mijzelf stond vandaag een avond sport op het programma. Dat vraagt natuurlijk om een lichte maaltijd met veel eiwitten. Ik maakte deze salade met bulghur, peterselie, druiven en sumac. Sumac is een zuur citroenachtig kruid gemaakt van de gedroogde rode bessen van de Sumacboom. Het wordt veel gebruikt in de Libanese, Syrische en Turkse keuken. Het geeft de salade een frisse smaak die een goede tegenhanger is van de zoete druiven. Het recept komt van een kookboek van het Londense restaurant Moro. Een restaurant dat nog altijd op mijn verlanglijstje staat. Ik heb intussen drie kookboeken van ze die de mediterrane, Moorse keuken beschrijven, een soort combinatie van Noord-Afrikaans, Spaans en middenoosters.