Vandaag was een drukke dag op de Hilvaria Studio's. In de keuken had ik het echter niet zo heel erg druk. Na het maken van broodjes voor de lunch kon ik daarom alvast het avondeten bereiden. Geen overbodige luxe want de voorbereidingen voor het congres van morgen duurden tot 9 uur. Stampot kun je echter best vooraf maken gelukkig.
Ik weet niet zo goed waarom, maar ik bedacht deze week eens hutspot te maken. Waarschijnlijk voor het eerst in mijn leven. Zus Anke heb ik wel eens horen zeggen dat dat heel erg lekker is met biologische wortels. Je raadt het al; tijdens het inzoomen op de hangende boerenkool kocht ik stiekem wortels op de markt zaterdag. Bij
de scharrelslager uiteraard de saucijsjes ingekocht, maar toen... Zoals ik al zei, ik maakte nooit eerder hutspot; hoe moet dat eigenlijk? Wat is de verhouding wortel, aardappel en ui? Kook je de ui mee of bak je een gedeelte om later toe te voegen? Hoe krijg en behoud je de smaak?
Na vraag aan Christiaan naar zijn voorkeur, begreep hij mijn vraag niet helemaal goed en vroeg hij aanwezige gasten aan de bar hoe hutspot gemaakt moest worden. Het devies was: alles in de pan en dan is het tegelijk klaar. Uh, ja, maar hoe groot is het dan gesneden? en hoeveel water moet daar bij? En waar het me vooral om te doen was, hoe wilde Christiaan zijn stamp, veel ui of weinig, vooral veel wortel of juist veel aardappel? Uiteindelijk heb ik het volgende gedaan.
Gelijke hoeveelheden aardappels (in vieren) en wortel (in blokjes) met een iets kleinere hoeveelheid gesnipperde ui in een pan met niet te veel runderbouillon. Na 18 minuten koken kwam ik de keuken in en bleek de pan drooggekookt te zijn (nooit weggaan als je iets op het vuur hebt staan; gaat (bijna) altijd mis!). In paniek heb ik er nog wat bouillon bijgegoten maar ik had eigenlijk de hutspot al tot prutspot omgedoopt. Maar na voorzichtig kijken en de gaarheid testen bleek ik exact op tijd te zijn geweest; de aardappels waren gaar en er was niks aangebrand. Alle smaak zat dus in de groente en niet in het kookwater dat ik door de gootsteen had kunnen gooien wanneer ik meer water had opgezet. Een beetje boter erbij, even stampen en de hutspot was klaar.
Nu de volgende keer nog echte jus erbij (deze kwam uit de knijptube..) en ik ben een echte Hollandse huisvrouw.
Hoe maken andere mensen eigenlijk hutspot? Doet iemand er nog witte bonen bij (las ik op internet)?
Al een tijdje terug kwam ik bovenstaande kastanjechampignons en cantharellen tegen op de markt. Ik maakte er een lekkere stoofschotel met lamsvlees en witte wijn van voor later gebruik. Altijd handig om in de vriezer te hebben voor momenten dat koken niet zo uitkomt. Het stemcampagneteam Hilvaria Studio's (=Christiaan) deed weer nieuwe kracht op om verder mensen te kunnen stalken op ons te stemmen voor de cultuurprijs.
Maandag begon de reguliere werkweek al vroeg in de Hilvaria Studio's. Om 5 uur stonden we naast ons bed om een grote groep gasten om half 8 van een uitgebreid ontbijtbuffet te voorzien. Door sneeuw en het afgekondigde 'spitsalarm' waren we bang dat niemand op tijd zou zijn, maar dat viel alles mee. Er werd zowaar gegeten van het ontbijt, en dat vind ik toch altijd weer een verrassing aangezien mensen vaak niet zo'n trek hebben 's ochtends. Maar ja, wie kan een vers croissantje met boerenboter en jam, of peren en bramen met yoghurt en huisgemaakte muesli met noten en cranberry's nou weerstaan?
Wij begonnen het weekend goed samen met vrienden met dit ontbijt met vers fruit, flensjes en ander lekkers zoals eigengemaakte muesli en jam.
Terwijl de mannen zich op zaterdag met computerperikelen bezighielden, konden wij vrouwen de boodschappen doen en verder voor het eten zorgen. Een klassieke rolverdeling, maar hij ligt me wel. Op de markt werd het initiatief als snel van me overgenomen en werd ik eindelijk geinitieerd in de de Surinaamse keuken! Ingrediënten werden ingeslagen en thuis werd voor mijn ogen een heerlijke okersoep bereid voor de lunch. Dit soort recepten worden natuurlijk uit het hoofd gemaakt met behulp van hulplijnen in de vorm van tantes die de gerechten al hun hele leven maken. Omdat ik toch alleen maar hoefde te zitten en toe te kijken heb ik zo goed mogelijk geprobeerd de receptuur op te schrijven. Hierbij het verslag.
Vandaag was een drukke dag op de Hilvaria Studio's. In de keuken had ik het echter niet zo heel erg druk. Na het maken van broodjes voor de lunch kon ik daarom alvast het avondeten bereiden. Geen overbodige luxe want de voorbereidingen voor het congres van morgen duurden tot 9 uur. Stampot kun je echter best vooraf maken gelukkig.
Vandaag aten we lekker een salade. In de koelkast lag nog een confit de canard die ik bij mijn laatste bezoek aan de ISPC had ingeslagen. Het vet dat er bij het bakken uitlekt gebruikte ik voor het bakken van de aardappeltjes. Met nog wat haricot verts, walnoten en waterkers was het een heerlijke maaltijdsalade. Jammer dat mijn voorraad eend nu weer op is. Moet ik snel maar weer eens op strooptocht in de ISPC. Of misschien eens op bezoek bij zus Anke die schijnt samen met Frans een paar eenden per week te verorberen in Beijing...